Instagram LinkedIn Tekstnet
 
 
Petra Davids 21 09 2010 blogs
 

Koffie op kolen

maandag 31 augustus 2015

“We zijn geen barista’s. We zijn koffiemachinisten.”

De beide mannen die zich zo noemen, lijken uit een Amerikaanse film te zijn gestapt. Ik zie het helemaal voor me. Ze steken om beurten hun spade in een berg met kolen en gooien die vervolgens in het vuur van de stoomlocomotief. De vlammen laaien hoog op. Hun ruggen nat van het zweet, zweetdruppels vallen van hun neus in de zwarte kolen. Hun broeken worden hoog gehouden door bretels die strak over hun hemd zitten. De één draagt een zwarte bolhoed, de ander een grijze pet. Bakkebaarden ontbreken natuurlijk niet. Een geblokte theedoek hangt aan een lus van hun broek.

Maar nee, deze mannen stappen niet van het witte doek. Ook al is de look en feel van hun outfit negentiende-eeuws, het zijn toch twee moderne barista’s die hier voor één muntje met een eikeltje erop verschillende soorten koffie brouwen. Achter hen staat een ouderwetse gitzwarte stoommachine waar ze sterke koffie uit tappen. De melk voor cappuccino gaat in een extra grote kan. De gloeiendhete stoom uit het pijpje naast de pistons is perfect voor het opschuimen van de melk.

“Kijk, echte kolen.”Eén van de machinisten legt een paar stukken zwarte kooltjes voor ons op de bar. De mannen hebben duidelijk plezier in het koffiemachinistschap. Tijdens de gigs van de verschillende bands trekken ze af en toe hard aan de pijp om even stoom af te blazen. Ik glimlach bij iedere fluit.