Instagram LinkedIn Tekstnet
 
 
Petra Davids 21 09 2010 blogs
 

Babel

zondag 21 oktober 2012

Miscommunicatie en misverstanden zijn de hoofdrolspelers in Babel. Een van de drie verhalen in deze film is opgenomen in de Marokkaanse provincie Ouarzazate. Vorige week was ik daar en om in de stemming te blijven, keek ik na terugkomst de film.

Ik had Babel destijds in de bioscoop gezien, dus in de woonkamer was het een minder grootse ervaring. Tóch kwamen de drie in elkaar verstrengelde verhalen weer hard binnen. Misschien ook omdat ik het prachtige landschap zelf net met eigen ogen had gezien. Misschien omdat misverstanden bij mensen onbedoeld zoveel verwarring geven en ze daardoor zo ontzettend gekwetst kunnen worden.

Maar zelfs wanneer je elkaars taal niet spreekt, kun je elkaar tóch goed begrijpen. Dat bleek al gauw aan het begin van de reis. Iedereen probeerde met elkaar op de een of andere manier te communiceren. En dat gebeurde in vele talen. Onze aardige chauffeur, die ons naar de mooiste plekjes in en rondom Ouarzazate bracht, sprak Arabisch en Frans. Ooit haalde ik (en nu verschijnt het schaamrood op mijn wangen) een 3 voor Frans op m’n eindrapport 3 vwo. Ja, ik bleef zitten… Ik hoef denk ik niet duidelijker te maken dat Frans niet mijn taal is. En dat gold ook voor mijn reisgenootjes in dezelfde jeep. Hakkelend en met handen en voeten probeerden we toch een gesprek met Abdelkadere aan te knopen. Vaak leidde dit tot hilarische taferelen. We mengden wat Spaans, Engels en een woordje Arabisch door het Frans om de boodschap goed over te brengen. En wonderwel lukte dat! Op dag één concludeerde ik dat het niet alleen om de taal draait, maar dat de klik met de ander eigenlijk nog veel belangrijker is. En het klikte tussen ons en Abdelkadere. Toen een van de drie auto’s van ons groepje vast kwam te zitten in de woestijn, werkte onze driver zich in het zweet om de 4x4 uit het zand te bevrijden. Tevergeefs. In mezelf mompelde ik: Stelletje amateurs. Zonder sleepkabel de woestijn in. Ze zijn niet goed bij hun hoofd! Mijn non-verbale communicatie sprak boekdelen…

Uiteindelijk reed onze chauffeur met een begeleider terug naar het dichtstbijzijnde dorpje om daar een sleepkabel en flessen water (ook niet onbelangrijk in de woestijn) te halen. In een mum van tijd was de auto losgetrokken. In het donker kwamen we in het bedoeïenkamp aan. Van opluchting omhelsde Abdelkadere ons een voor een. Dit avontuur had heel anders af kunnen lopen.

In de film Babel loopt het niet met iedereen goed af. Het is aangrijpend om te zien waar onbegrip en een andere interpretatie toe kan leiden. De misverstanden stapelen zich in de drie verhalen op en sommigen bekopen dit helaas met de dood. Een mooie film met een speciale boodschap. En tegelijkertijd was het fijn om nog even na te genieten van het overweldigende Marokkaanse woestijnlandschap.